×

Μήνυμα

Failed loading XML... Opening and ending tag mismatch: hr line 5 and body Opening and ending tag mismatch: body line 3 and html Premature end of data in tag html line 1
Τρι21Ιουν201601:08

Να μην περάσουν οι αντιδραστικές ανατροπές στην εκπαίδευση

Εμφανίσεις: 463 hits 01:08 Απόψεις Συναδέλφων

   Nα μην περάσουν οι αντιδραστικές  ανατροπές  στην εκπαίδευση!   Όχι στις νέες περικοπές θέσεων εργασίας.  Μαζικοί μόνιμοι διορισμοί! Σαρωτικές, σε αντιδραστική κατεύθυνση, είναι οι αλλαγές που προωθούνται στο σύνολο της εκπαίδευσης απ’ την κυβέρνηση. ►Ήδη η κυβέρνηση ψήφισε μέσα στο Πάσχα, τις αλλαγές στο δημοτικό που αφήνουν μαθητές   έξω απ’ το ολοήμερο, μειώνουν τα διδασκόμενα μαθήματα και οδηγούν σε μαζικές απολύσεις αναπληρωτών, σε ελαστικοποίηση και διεύρυνση του εργασιακού ωραρίου στην α/θμια, σε συγχωνεύσεις και κλείσιμο νηπιαγωγείων και δημοτικών.     ►Άλλο ένα πείραμα, «πενταετούς διάρκειας», για τα ΕΠΑΛ.  Ο στόχος της «ορθολογικής διαχείρισης του ανθρώπινου δυναμικού στην εκπαίδευση», δηλαδή η εξοικονόμηση προσωπικού, μέσα απ’ την κατάργηση της οργανικότητας της θέσης την   κινητικότητα –αβεβαιότητα –διαθεσιμότητα(;) υλοποιείται με τη συγχώνευση τομέων, ειδοκοτήτων, ενοποίηση ειδικοτήτων εκπαιδευτικών, αλλαγή ωρολογίων προγραμμάτων. Τόσο «παιδαγωγικά» και «επιστημονικά τεκμηριωμένα» είναι τα μέτρα που εφαρμόζουν.       Διαχρονικός και διακαής στόχος του συστήματος, σύμφωνα και με τις ντερκτίβες του ΟΟΣΑ και της Ε.Ε είναι να ορθώσουν παραπέρα φραγμούς στο δικαίωμα της νεολαίας για ανώτατες σπουδές ,στο χτύπημα των δημοκρατικών κατακτήσεων μαθητών στο χώρο του σχολείου και στην καταστρατήγηση των εργασιακών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων των εκπαιδευτικών.Αυτή την κατεύθυνση θα υλοποιούν τα μαθήματα με τηλεδιάσκεψη, αφού θα είναι απαγορευτικό να υπάρχει καθηγητής για τάξη με κάτω από 20 μαθητές ,όπως και η μείωση των μαθημάτων, του ωρολογίου προγράμματος και τα μεγάλα διαλείμματα στο Γυμνάσιο.        ►Νέο Γυμνάσιο και νέο Λύκειο με αντιδραστικά υλικά σε αντιλαϊκή κατεύθυνση . Το Γυμνάσιο γίνεται τετραετές, όπου στη Δ΄ τάξη θα «οριστικοποιείται η απόφαση των μαθητών για την εκπαιδευτική τους πορεία». «Απολυτήριο Γυμνασίου θα παίρνουν οι μαθητές μετά από πανελλαδικές εξετάσεις Πιστοποίησης με θέματα από τράπεζα θεμάτων»!(πόρισμα Λιάκου) Η αντικατάσταση του βαθμού από την περιγραφική αξιολόγηση του μαθητή που ανακοίνωσε ο Φίλης είναι το ίδιο ταξική, όπως και ο βαθμός, αφού ο μαθητής προσέρχεται με άνισους όρους( οικονομικούς-κοινωνικούς) στο σχολείο. Η λεγόμενη αυτονομία του σχολείου οδηγεί παραπέρα στην κατηγοριοποίηση και την ταξική διαφοροποίηση των σχολικών μονάδων.   Το «νέο Λύκειο» είναι ένας προθάλαμος για το πανεπιστήμιο, αφού ο βαθμός του απολυτηρίου είναι εισιτήριο για τα Πανεπιστήμια. Ένα Λύκειο για πολύ λίγους και τους έχοντες. Η λειτουργία του και το σύστημα πρόσβασης για τα ΑΕΙ είναι συνδεμένα με την κινητικότητα μέσα στα πανεπιστήμια και τη κατάργηση της αξίας του πτυχίου σαν ικανό επαγγελματικό εφόδιο και την αντικατάσταση του απ’ τις πιστωτικές μονάδες . Προκειμένου να πάρει ένας μαθητής απολυτήριο Λυκείου  σύμφωνα με τηνέκθεση του ΙΕΠ, πρέπει: 1.να πάρει μαθήματα στο υψηλό επίπεδο και να δώσει εξετάσεις από τράπεζα θεμάτων , 2. να παρακολουθήσει πρόγραμμα κοινωνικής εργασίας ( υποχρεωτικός εθελοντισμός!!!) που θα επιβλέπεται από καθηγητή, 3.να εκπονήσει διατριβή στην Α’ Λυκείου και διάφορες άλλες εργασίες. Και βέβαια εισαγωγικές εξετάσεις για τις σχολές μεγάλης ζήτησης.   Όσο κι αν προσπαθεί το Υπουργείο Παιδείας να ντύσει με μεταξωτές κορδέλες [ κατάργηση(;) προσευχής, παρελάσεων] τα μέτρα που προωθεί δεν μπορεί να κρύψει ότι στις επιδιώξεις του είναι το χτύπημα της δωρεάν δημόσιας εκπαίδευσης, η απομαζικοποίηση της Λυκειακής βαθμίδας, μέσα απ’ τους ταξικούς φραγμούς, το πέταγμα της πλειοψηφίας των νέων μετά το Γυμνάσιο στην κατάρτιση και στη μαθητεία. Ο χώρος της κατάρτισης είναι πεδίο κερδοφορίας για το κεφάλαιο γιατί απαιτεί ελάχιστο κόστος επένδυσης και λειτουργίας και απαίτηση της Ε. Ε είναι να αυξηθεί η συμμετοχή των ιδιωτών και των εργοδοτών στην επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση.   Αντιδραστικές ανατροπές στα εργασιακά δικαιώματα   των εκπαιδευτικών.        Η αύξηση του διδακτικού ωραρίου των καθηγητών στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση το 2013 πέταξε στην ανεργία 10.000αναπληρωτές καθηγητές. Είναι αλήθεια ότι η σημερινή κυβέρνηση που ανερυθρίαστα κατεδαφίζει, ότι έχει απομείνει από εργασιακά δικαιώματα και σπρώχνει παραπέρα το λαό στην εξαθλίωση διδάχτηκε απ’ την προηγούμενη και τα βήματα τηςείναι πιο μελετημένα. ¨Έχει βέβαια ένα ατού που δεν είχαν οι προηγούμενες. ¨Έναν λαό απογοητευμένο και προσωρινά καθηλωμένο από τις συνδικαλιστικές ηγεσίες που υπηρετούν άψογα το σύστημα και την κυβέρνηση και μια ρεφορμιστική αριστερά που υποτιμά τους εργαζόμενους και εξαντλεί την «επαναστατική» δράση της στις κινήσεις διαμαρτυρίας ή αποκάλυψης της κυβέρνησης..       Αξιοποιώντας λοιπόν, η κυβέρνηση τα ατού της διαμορφώνει ένα τοπίο στα σχολειά, ώστε οι εκπαιδευτικοί να βρεθούν το Σεπτέμβρη προ τετελεσμένων.(υπεραριθμίες –πλεονάσματα –αξεκαθάριστο τοπίο για τα σχολεία ειδικής αγωγής και τα τμήματα ένταξης. Η καμπάνα κτυπά για όλους μόνιμους και αναπληρωτές. Ταυτόχρονα προετοιμάζουν ένα μηχανισμό εσωτερικής και εξωτερικής αξιολόγησης της σχολικής μονάδας και του εκπαιδευτικού που θα κρέμεται σαν δαμόκλεια σπάθη πάνω απ’ το κεφάλι του σε κάθε βήμα του.    ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ «Να σκύψουμε το κεφάλι, να αποδεχτούμε την νέα κατάσταση, ανακουφισμένοι που εμείς τουλάχιστον έχουμε δουλειά». Η στάση αυτή δεν φέρνει αποτέλεσμα. Αν η κινητικότητα, ακόμη και σε άλλο υπουργείο ή άλλο νομό ακούγεται «υποφερτό» την εποχή των 1.500.000 ανέργων, κανείς –εκτός από τη συλλογική αντίσταση – δεν εγγυάται ούτε τη μονιμότητα της θέσης. «Να εναποθέσουμε στις διάφορες επιστημονικές ενώσεις, την ευθύνη της διαπραγμάτευσης. Αυτές εξάλλου μπορούν να αρθρώσουν κι έναν βαρύνοντα επιστημονικό λόγο και επιχειρηματολογία». Προσπερνώντας το ερώτημα στην υπηρεσία ποιανού τίθεται η επιστήμη, θα σχολιάζαμε ότι βρισκόμαστε στη φάση της αναμέτρησης κι όχι της διαπραγμάτευσης με τον αντίπαλο. Τα ωραία λόγια και οι φαεινές έχουν κοντά ποδάρια. Να συσπειρωθούμε, να οργανωθούμε γύρω από τα σωματεία μας, να μην δεχτούμε τις νέες περικοπές θέσεων εργασίας αλλά να παλέψουμε και να διεκδικήσουμε Μαζικούς Μόνιμους Διορισμούς, να διεκδικήσουμε αξιοπρεπείς συνθήκες δουλειάς για όλους. Ωστόσο, οι συνδικαλιστικές ηγεσίες καλλιεργούν κλίμα απογοήτευσης, αδράνειας, παραίτησης. Το ΔΣ της ΟΛΜΕ αφού εξάντλησε τη δραστηριότητα του στη συμμετοχή στον ψευτοδιάλογο του υπουργείου, αφού παρατηρούσε να ψηφίζεται ο νέος νόμος για τα ΕΠΑΛ, και να αποφασίζονται οι μειώσεις μαθημάτων στα Γυμνάσια ,αποφάσισε να καλέσει…… τους αιρετούς σε επαναστατική πράξη καταψήφισης των κενών και των πλεονασμάτων των σχολείων!!! ΣΥΝΕΚ, ΠΑΣΚΕ –ΔΑΚΕ, στην υπηρεσία της προώθησης των αντιδραστικών αλλαγών και στην εκπαίδευση. Αλλά και δυνάμεις που αναφέρονται στο κίνημα και στους εργαζόμενους υπολείπονται κατά πολύ των περιστάσεων. Συντηρούν το κλίμα αποκλιμάκωσης που δηλώνει έλλειψη εμπιστοσύνης προς τους εργαζόμενους και τις δυνατότητές τους, απαντούν στην επίθεση με προτάσεις νόμων ή με περιορισμένης απεύθυνσης ακτιβίστικες ενέργειες και σύμπλευση με ΑΔΕΔΥ-ΓΣΕΕ Είτε αποπροσανατολίζουν τον κλάδο καλώντας τον, την ώρα της αναμέτρησης για την προάσπιση των κατακτήσεων του, να ονειρεύεται το …άλλο σχολείο. Αυτές τις συνδικαλιστικές ηγεσίες καλούνται οι εκπαιδευτικοί να ξεπεράσουν και να πάρουν την κατάσταση στα χέρια του. Ζητούμενό μας είναι η συσπείρωση πάνω στην υπεράσπιση και διεκδίκηση μόνιμης και σταθερής δουλειάς. Είναι η συγκρότηση κοινού μετώπου εκπαιδευτικών, μαθητών και γονιών ενάντια στους ταξικούς φραγμούς, για δημόσια δωρεάν παιδεία. Αυτόν τον προσανατολισμό υπηρετούν και προς αυτήν την κατεύθυνση κινούνται οι Αγωνιστικές Κινήσεις . Η βαρβαρότητα των μέτρων θα πυροδοτήσει σίγουρα ξεσπάσματα οργής και αγανάκτησης όλων μας. Στο χέρι μας είναι να παλέψουμε τα ξεσπάσματα αυτά να μην πάρουν αδιέξοδες και ανώδυνες κατευθύνσεις.                                                                                                               Ιούνης 2016                             Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικων
Σχόλιο (0) Εμφανίσεις: 463
Κυρ31Ιαν201623:37

Εκδήλωση-Συζήτηση για το ασφαλιστικό

Εμφανίσεις: 814 hits 23:37 Απόψεις Συναδέλφων

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΚΑΛΕΣΜΑ της Πρωτοβουλίας Αντίστασης Εκδήλωση-συζήτηση πραγματοποιεί η Πρωτοβουλία Αντίστασης τη Δευτέρα 1 Φλεβάρη 7:30 μμ στο Εργατικό κέντρο Χανίων. Η εκδήλωση γίνεται στα πλαίσια των δράσεων και της καμπάνιας της Πρωτοβουλίας Αντίστασης που θέλουν να συμβάλλουν στο δυνάμωμα των λαϊκών αντιστάσεων για να μη περάσει η νέα αντιασφαλιστική επιδρομή.   Θέμα της εκδήλωσης είναι ο ταξικός χαρακτήρας της επίθεσης στο ασφαλιστικό και η ανάγκη συγκρότησης μετώπου από αγρότες –εργαζόμενους-αυτοαπασχολούμενους που μαζί με ανέργους και συνταξιούχους οφείλουν να παλέψουν για να υπερασπιστούν το κοινωνικό δικαίωμα στην ασφάλιση και στη σύνταξη που για άλλη μια φορά μπαίνει στο στόχαστρο από τις δυνάμεις του κεφαλαίου. Οι αυξήσεις των ορίων ηλικίας ο νέος τρόπος υπολογισμού της σύνταξης   και οι νέες εισφορές-χαράτσια σε αγρότες αυτοαπασχολούμενους, αφανίζουν το δικαίωμα στη κοινωνική ασφάλιση γι’ αυτό ο ενωμένος αγώνας όλου του κόσμου της δουλειάς είναι μια κρίσιμη αναγκαιότητα. ΧΑΝΙΑ 31-1-2016
Σχόλιο (0) Εμφανίσεις: 814
Δευ25Ιαν201600:26
Το 2005 ο περίφημος οίκος αξιολόγησης Standard & Poors σε έκθεση του για τις χώρες της Ε.Ε έγραφε, ότι « οι συντάξεις είναι πολύ γενναιόδωρες, τα ποσοστά αναπαραγωγής πολύ χαμηλά, οι ηλικιωμένοι πάρα πολλοί και “πολύ ηλικιωμένοι” ».Έντυνε δηλαδή με επισημονικοφάνεια και με τη θεωρία της “κατάρρευσης των ταμείων” την επίθεση που είχε ήδη εξαπολύσει το κεφάλαιο στα δικαιώματα και τις κατακτήσεις των εργαζομένων . Στην ίδια κατεύθυνση η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ -ΑΝΕΛ, τα ΜΜΕ και η συμπολιτευόμενη –αντιπολίτευση προβάλλουν την επίθεση στα ασφαλιστικά δικαιώματα σαν «αναγκαίο κακό» για να «σωθεί το ασφαλιστικό».!! Είναι αναγκαίο δηλαδή να δουλεύουμε μέχρι να πεθάνουμε και να μην έχει τη δυνατότητα η πλειοψηφία του λαού σε περίθαλψη. Γιατί αυτό συνεπάγεται   η σύνταξη των 120 ευρώ για όσους στα 67 χρόνια τους έχουν 15 χρόνια δουλειά με ένσημα, με δεδομένο το καθεστώς της περιπλανώμενης ανασφάλιστης εργασιακής ανασφάλειας. Αυτό συνεπάγονται οι συνεχείς περικοπές –πλαφόν στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Το ασφαλιστικό σύστημα δεν θα είναι ποτέ «βιώσιμο» για τους εργαζόμενους, τους άνεργους, το λαό, όσο αποδέχονται την προπαγάνδα των κυρίαρχων περί «άδειων ταμείων» και υποτάσσουν τα ασφαλιστικά και εργασιακά τους δικαιώματα στις αναλογιστικές μελέτες και στις ντερεκτίβες των ιμπεριαλιστών. Διότι τα δικαιώματα στην ασφάλιση και την περίθαλψη   δεν χαρίστηκαν, αλλά κατακτήθηκαν με σκληρούς αγώνες όταν ο συσχετισμός έγειρε υπέρ των εργαζομένων επειδή στο εργατικό- λαϊκό κίνημα ήταν ισχυρή η αγωνιστική και ταξική κατεύθυνση. Η σύνταξη, οι παροχές σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και οι άλλες κοινωνικές παροχές είναι μέρος της παραγόμενης υπεραξίας πλούτου σε ενεστώτα χρόνο, τώρα δηλαδή , το οποίο διεκδικούν οι εργαζόμενοι , ο λαός γιατί είναι αυτοί που παράγουν όλον αυτόν τον πλούτο. Το ύψος της σύνταξης, όπως και του μισθού είναι αποτέλεσμα του ταξικού συσχετισμού και όχι τι έχουν και αν έχουν τα ταμεία. Εξ’ άλλου τα χρήματα των ταμείων τα διαχειρίστηκαν οι κυβερνώντες διαχρονικά και δεν τα «έφαγε ο λαός».Το ερώτημα λοιπόν είναι: Μπορούν οι εργαζόμενοι ,οι άνθρωποι του μόχθου να αποκρούσουν την αντιασφαλιστική επίθεση; Κατ’ αρχήν ο στόχος της Αντίστασης, το να μην περάσει το νέο ασφαλιστικό αποτελεί πολιτικό στόχο που ενοποιεί το λαό, αφού  πλήττει το σύνολο των εργαζομένων –ανέργων, στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα. Αποτελεί στόχο που μπορεί να κατεβάσει μαζικά το λαό στις απεργίες, στις διαδηλώσεις , να στριμώξει την κυβέρνηση, το σύστημα, τους «προστάτες» και να τους αναγκάσει σε υποχώρηση. Αυτό τον αγώνα οι συμβιβασμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες ούτε θέλουν ,ούτε μπορούν να τη δώσουν. Η ελπίδα των εργαζομένων βρίσκεται στον αγώνα που δεν θα ελέγχουν αυτές οι ηγεσίες. Όταν οι εργαζόμενοι στον κάθε χώρο δουλειάς συζητήσουν και αποφασίσουν να πάρουν την υπόθεση του αγώνα στα χέρια τους . Οι Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών θεωρούμε, ότι απαραίτητη προϋπόθεση είναι η απαλλαγή του κινήματος από απόψεις, θέσεις και πρακτικές που το κρατούν σε ρόλο παρατηρητή ή συμβουλάτορα της κυβέρνησης. Τέτοιες είναι : «Η κυβέρνηση έχει καλές προθέσεις, αλλά την εκβιάζουν οι ΕΕ, ΔΝΤ .Το κίνημα να απαιτεί να υλοποιήσει τις δεσμεύσεις της ή το κίνημα είναι το διαπραγματευτικό χαρτί της κυβέρνησης ». Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ –ΑΝΕΛ έχει αποδείξει ότι εκφράζει το σύστημα της εξάρτησης και της εκμετάλλευσης και στηρίζει τα συμφέροντα της αστικής τάξης .Καμιά αυταπάτη πλέον. 2).   « Να γυρίσουν πίσω τα κλεμμένα στα ταμεία ». «Να πληρώσει η εργοδοσία» Θέσεις, όπου ταυτίζονται η ΑΔΕΔΥ, το ΠΑΜΕ και οι Παρεμβάσεις, παρά τις διαχωριστικές κορώνες ή ξεχωριστές συγκεντρώσεις. Θέσεις που αποδέχονται τα επιχειρήματα του συστήματος για «πρόβλημα στο ασφαλιστικό». Απόψεις που εγκλωβίζουν τους εργαζόμενους στην προπαγάνδα του συστήματος.. Αφαιρούν τον ταξικό χαρακτήρα της επίθεσης και βάζουν το κράτος της άρχουσας τάξης να εγγυηθεί τη «βιωσιμότητα του ασφαλιστικού». 3)Η ακατάσχετη προτασεολογία  ( Σύνταξη στα 60 και 55 στις γυναίκες το ΠΑΜΕ – σύνταξη στα 60 και 58 οι γυναίκες, καμιά σύνταξη κάτω απ’ τα 900 ευρώ ,κλπ ( Παρεμβάσεις),, έλεγχος της εισφοροδιαφυγής – συνδιαχείριση των ταμείων, ΑΔΕΔΥ..) γιατί «δεν φτάνει το, Να μην περάσει το νέο νομοσχέδιο». Πραγματικά θα θέλαμε να μας εξηγήσουν, αν θεωρούν εύκολη τη μάχη ενάντια στην αντιασφαλιστική επιδρομή και έχουν τη νίκη στο τσεπάκι. Για μας, αυτό που λείπει απ’ το κίνημα δεν είναι η προτασεολογία, αλλά η εμπιστοσύνη στην αποτελεσματικότητα των αγώνων. Μια νικηφόρα έκβαση λοιπόν αυτής της πάλης, θα δώσει κουράγιο και ελπίδα στον κόσμο της δουλειάς να συνεχίσει να αγωνίζεται για όλα όσα του στερούν και όσα του ανήκουν. Ο πολιτικός στόχος «να μην περάσει το νέο αντιασφαλιστικό» είναι επιθετικό αίτημα γιατί φέρνει αντιμέτωπους τον κόσμο της δουλειάς μ’ όλους αυτούς που του κλέβουν τον κόπο του ( κεφάλαιο, κυβέρνηση, ιμπεριαλιστές). Η κοινή δράση, που είναι επιτακτικά αναγκαία, πάνω σ’ αυτή τη βάση πρέπει να οικοδομηθεί με στόχο να βγει μαζικά ο λαός στο δρόμο του αγώνα.            Είναι γεγονός ότι οι φιλοκυβερνητικές δυνάμεις στο συνδικαλιστικό κίνημα υπονόμευσαν αγώνες ,έσπειραν την απογοήτευση, καλλιέργησαν αυταπάτες και σήμερα επιδιώκουν να καναλιζάρουν την οργή και τη διάθεση για αγώνα των εργαζομένων σε ανώδυνες, για τη κυβέρνηση και το σύστημα, κινητοποιήσεις. Έτσι η μεν ΑΔΕΔΥ απ’ τις   περιφερόμενες συγκεντρώσεις κατέληξε σε μια 24ωρη στις 4 Φλεβάρη μαζί με τη ΓΣΕΕ, ενώ η ΟΛΜΕ δέησε και αποφάσισε γενικές συνελεύσεις, για να εισηγηθεί …..την απεργία της ΑΔΕΔΥ στις 4 Φλεβάρη. Άλλες δε δυνάμεις που αναφέρονται στην αριστερά, έχουν ονομάσει τις   ακτιβίστικες –συμβολικές ενέργειες των λίγων, «μαχητικές κινητοποιήσεις», υποτιμώντας τις διαθέσεις του κόσμου, αλλά και την αναγκαιότητα των μαζικών διαδικασιών –γενικών συνελεύσεων- για τη λήψη αποφάσεων. Όμως οι νικηφόροι αγώνες ποτέ δεν έγιναν από συνδικαλιστικές ή πολιτικές δυνάμεις, αλλά απ’ το μαζικό, ταξικά προσηλωμένο εργατολαϊκό κίνημα. Όσοι λοιπόν επενδύουν απλά στην καταγραφή τους σαν «αγωνιστές» μακριά απ’ τους εργαζόμενους , «για τους εργαζόμενους», ενισχύουν τη λογική της ανάθεσης και αποθαρρύνουν ουσιαστικά να ξεδιπλωθεί πραγματικό κίνημα που να βάλει φρένο στην αντιλαϊκή λαίλαπα. Στη μάχη για να μην περάσει το αντιασφαλιστικό τερατούργημα οι εκπαιδευτικοί μαζί με τους άλλους εργαζόμενους πρέπει να δώσουμε μαζικό «παρών» και να συμβάλλουμε ώστε η ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ 4ης Φλεβάρη να αποτελέσει αφετηρία μαζικών παρατεταμένων απεργιακών και άλλων μορφών αγώνων για να υπερασπίσουμε τα δικαιώματα μας  στη δουλειά και στη ζωή.                                                                                                Χανιά,    Γεναρης  2016                                                                                   ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ  
Σχόλιο (0) Εμφανίσεις: 844
Κυρ29Νοε201513:04

Ένας διάλογος που δεν έγινε - Σημείωμα με αφορμή τις εκλογές ΕΛΜΕ 02-12-2015

Εμφανίσεις: 982 hits 13:04 Απόψεις Συναδέλφων

Γενική κατάσταση - Ελλάδα και Μνημόνιο

    Προσπαθώντας να θέσουμε κάποια ζητήματα με αφορμή τις εκλογές για το ΔΣ της ΕΛΜΕ Χανίων, υποχρεωτικά θα ξεκινήσουμε από την οικονομική - πολιτική κατάσταση, γιατί αυτή καθορίζει - σχεδόν εξ ολοκλήρου - το μέλλον της ελληνικής εκπαίδευσης. Είμαστε στην αρχή του Γ’ Μνημονίου, δεν υπάρχει καμιά ένδειξη για το τέλος της κρίσης και του γενικότερου κατήφορου και το δούλεμα συνεχίζει να πέφτει άφθονο από το σύνολο του πολιτικού συστήματος.

    Αν μέχρι πριν ένα χρόνο υπήρχε μια γενικότερη προσμονή και ελπίδα για μια εύκολη πολιτική αλλαγή και απαλλαγή από τα Μνημόνια,